«فضا»  مهم‌ترين مفهوم مشترك ميان معماري و موسيقي است. گوته شاعر آلماني در جمله معروفي گفته: «معماري موسيقي منجمد است.» در اين جمله، اشاره او دقيقا به همين ويژگي مشترك، يعني فضاست. در معماري، فضا داراي دو بُعد عيني و ذهني است كه بُعد عيني آن به‌وسيله حواس پنج‌گانه و به‌طور مستقيم درك مي‌شود و قابل درك است و بُعد ذهني و معنايي آن از طريق ادراك غيرمستقيم فضا و مرتبط است با ويژگي‌‌هاي فرهنگي و ذهني فرد ادراك‌كننده. در موسيقي ايراني هم مي‌توان گفت هر «دستگاه موسيقي» كليتي است فضايي كه گوشه‌هاي آن مي‌تواند ريزفضاهاي آن فضا و دستگاه باشد.

در سال ۱۳۸۳ پیشنهاد نامیدن سوم اردیبهشت به نام روز معماری از سوی انجمن مفاخر معماری ایران مطرح شد؛ هنری که در ایران زمین، سابقه ای به بلندای تاریخ و تمدن این مرز و بوم دارد. تاریخ ایران یادآور عارفان، اندیشمندان و معمارانی است که با بهره مندی از علم، هنر و اندیشه آمیخته با عرفان و حکمت الهی و نیز خلاقیت و ذوق باطنی، هنرمندانه نقشی از بهشت برین را در عالم خاکی به تصویر کشیدند و به کالبد بی جان بناها روحی قدسی دمیدند.

موسسه آموزش عالی غیردولتی عقیق شاهین شهر، این روز را به معماران سرزمین کهن ایران تبریک می گوید.